MEHMET AKİF ERSOY "İNMEMİŞTİR HELE KUR'AN BUNU HAKKIYLA BİLİN..." - "BÖYLE GÖRDÜK DEDEMİZDEN!"

MEHMET AKİF ERSOY'UN SAFAHAT ESERİNİN, SÜLEYMANİYE KÜRSÜSÜNDE BÖLÜMÜNDEN HARİKA BİR ALINTI:

(Şiirin hemen altında, günümüz Türkçesi ile yazılmış metni bulabilirsiniz.)

“Böyle gördük dedemizden!” sözü dînen merdûd;

Acaba sâha-i tatbîki neden nâ-mahdûd?

Çünkü biz bilmiyoruz dîni. Evet, bilseydik,

Çâre yok, gösteremezdik bu kadar sersemlik.

 “Böyle gördük dedemizden!” diye izmihlâli

Boylayan bir sürü milletlerin olsun hâli,

İbret olmaz bize, her gün okuruz ezber de!

Yoksa, bir maksad aranmaz mı bu âyetlerde?

Lâfzı muhkem yalınız, anlaşılan, Kur’ân’ın:

Çünkü kaydında değil hiçbirimiz ma’nânın:

Ya açar Nazm-ı Celîl’in, bakarız yaprağına;

Yâhud üfler geçeriz bir ölünün toprağına.

İnmemiştir hele Kur’ân, bunu hakkıyle bilin,

Ne mezarlıkta okunmak, ne de fal bakmak için!

*******

GÜNÜMÜZ TÜRKÇESİYLE:

“Böyle gördük dedemizden!” sözü dinde geçersizdir;

Böyleyken acaba uygulama alanı neden sınırsızdır?

Çünkü biz bilmiyoruz dini. Evet, bilseydik,

Mümkün değil, gösteremezdik bu kadar sersemlik.

“Böyle gördük dedemizden!” diye diye çöken,

Yok olan bir sürü milletlerin durumu neden,

İbret olmaz bize, her gün ezbere okuduğumuz halde!

Yoksa, bir maksat aranmaz mı bu ayetlerde?

Lafzı önemseniyor yalnız, anlaşılan, Kur’an’ın:

Çünkü hiçbirimiz üzerinde durmuyoruz mananın:

Ya açar Kur’an’ı Kerim’in, bakarız yaprağına;

Ya da üfler geçeriz bir ölünün toprağına.

İnmemiştir hele Kur’ân, bunu hakkıyla bilin,

Ne mezarlıkta okunmak, ne de fal bakmak için!

(Kaynak: "Safahat-Orijinali ve günümüz Türkçesi" kitabı, sayfa:336-338)

 Lafız: Söz, kelime demektir...

ÇOK DEĞERLİ ŞAİRİMİZİN DİNLE İLGİLİ BİR ŞİİRİNİ OKUDUĞUNUZDA, ORADAKİ BİLGİLERE GÜVENİN! 
ÇÜNKÜ "KUR'AN ŞAİRİ" LAKAPLI MEHMET AKİF ERSOY'UN ŞİİRLERİ, MUTLAKA KUR'AN AYETLERİNE UYGUNDUR; ASLA KUR'AN'A TERS DÜŞEN HURAFE YÜKLÜ BİLGİLER İÇERMEZLER!
(Yukarıdaki şiirine Kur'an'dan destek veren ayetlerin bir kısmını aşağıya aldım. Sadece bunları okumak bile, şiirlerinin güvenirliğini ispat için yeterli olacaktır...)

“Onlara, "Allah'ın indirdiğine uyun!" dendiğinde: "Hayır! Biz, atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız." derler. Peki, ataları bir şeyi akıl yoluyla kavrayamıyor, doğruya ve güzele ulaşamıyor idiyseler?!” BAKARA 170

“Görmediniz mi, Allah, göklerde ve yerde bulunan şeyleri sizin emrinize verdi ve görünür-görünmez nimetlerini üstünüze saçtı. İnsanlardan öylesi var ki, Allah uğrunda ilimsiz, kılavuzsuz ve aydınlatıcı bir kitaba dayanmaksızın mücadele eder. Böylelerine, ‘Allah'ın indirdiğine uyun’ dendiğinde şu cevabı verirler: "Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız." Peki, şeytan onları, alevli ateşin azabına çağırmış olsa da mı?” LUKMAN 20,21

“Onlara, Allah'ın indirdiğine ve resule gelin dendiğinde şöyle derler: "Atalarımızı üzerinde bulduğumuz şey bize yeter." Peki, ataları hiçbir şey bilmiyor, doğru yolu bulamıyor idiyseler de mi? Ey iman edenler! Siz, kendinizi düzeltmeye bakın. Siz, doğru yolda oldukça sapmış olan size zarar veremez. Tümünüzün dönüşü Allah'adır. O size neler yapıyor olduğunuzu haber verecektir.” MAİDE 104,105

"Gün olur, gök, bulutlarla yarılır ve melekler ardarda indirilir. O gün gerçek mülk ve yönetim Rahman`ındır. Ve o, kâfirler için çok zorlu bir gündür. O gün zalim, ellerini ısırarak diyecek ki: “Ne olurdu, resulle birlikte bir yol tutsaydım. Ah, ne olurdu, falancayı dost edinmeseydim. Zikir/Kur`an bana geldikten sonra, o saptırdı beni ondan. Şeytan, insan için bir rezil edicidir.” Resul de şöyle der: “Ey Rabbim, benim toplumum, bu Kur`an`ı terk edilmiş/dışlanmış halde tuttular."" Furkan Suresi 25-30. ayetler

''Şu bir halis mümin ki Kur'an okur ve onun gerekleriyle amel eder. O, tadı güzel, kokusu güzel turunç gibidir. Şu bir MÜMİN de Kur'an okumaz, fakat gerekleriyle amel eder. Bu da tadı güzel fakat kokusu olmayan hurma gibidir. Kur'an okuyan fakat gerekleriyle amel etmeyen MÜNAFIĞIN benzeri de, kokusu güzel fakat acı reyhan otu gibidir. Kur'an okumayan ve gerekleriyle amel etmeyen münafığın benzeri de tadı acı ve kokusu da kötü Ebu Cehil karpuzu gibidir.”

……………………………………..   (Hadis-i Şerif - Buhari-Müslim'den)

"Kur'an insanlara, onunla amel etmeleri için gönderildi fakat insanlar onun kıraatini(okunuşunu) amel edindiler."

                                                                                       Hadis-i Şerif

"Kur'an'ın inmesinden maksat, insanların güzel huylar kazanmasıdır; yazılı sureyi kurallarıyla okumak değil."

                                                                                       Sadi-i Şirazi

Sema'dan SEMAya not: Bu harika şiiri günümüz Türkçesine çevirip anlamamızı kolaylaştıran Beyan Yayınlarına buradan tekrar teşekkür ediyorum ve Safahat (Orijinali ve günümüz Türkçesi) kitabını, hepinize hararetle tavsiye ediyorum arkadaşlar...

SAFAHAT'TA KADER KONUSUNU İŞLEYEN HARİKA ŞİİRLER İÇİN LÜTFEN BURAYA TIKLAYINIZ

NEFSİ TANIMAK - DİNLE İLGİLİ ŞİİRLER - NEFSİN TUZAKLARI - ŞÜKÜR VE NANKÖRLÜK - DOSTU DÜŞMANI İYİ AYIR - DİNİ ŞİİRLER

NEFS VE DOST-DÜŞMAN KAVRAMLARI ÜZERİNE ŞİİRİMSİLER
(4 AYRI PARÇA HALİNDELER AMA ARALARINDA KONU BÜTÜNLÜĞÜ VAR)

                            -1-

Öğreten olmadı ki dostu-düşmanı,
“Düşmanım yok” demeyi bir maharet sandım.
Önceden bilseydim şimdi bildiklerimi,
Baştan gardımı alır, korurdum kendimi.
Ya da Yûsuf olabilseydim, babam da Yakub,
Öğretirdi bana, daha çocukken gerçeği.   (1)
Neyse ki Rabbim var, Kur’an var da çok şükür,
Kırkımda da olsa, öğrenebildim olan biteni:
Şeytanmış benim “açık düşmanım”, oysa ben onu hiç dikkate almazdım. (2,3)
“Nefis” kelimesini de olsa olsa, “lezzet” bahsinde kullanırdım.
Eklenince bunlara bir de, yanlış oluşmuş kader inancım;
Farkına varmadan kuşattı beni, Allah hakkındaki kötü zannım.
“İman” yeterli sanıyorken ben de herkes gibi, kurtulmaya;
Nankörleşip gelivermişim baktım, uçurumun ta kenarına.
Sonra okudum Kur’an’dan; ya “şükredici” ya “nankör” olurmuş insan. (4)
Sordum ben de kendime, “Peki sen nesin Sema o zaman?”
Başına gelen tüm dertleri Allah’tan bilen bir insan, (5,6)
Şükür mü eder nankörlük mü diye, düşünsene şöyle bir an!
“Allah’ım, sana çok şükür” demeyi şükretmek mi sandın?
Bariz nankörlerdenmişsin; yandın ki kızım, ne yandın!
Okudum bir de şu ayeti: “Birçoklarını şükreder bulamayacaksın.” (7,8)
Ödüm patladı korkudan, dedim “Şimdi ne yapacaksın?”
Nimetleri hiç anmadın, zorlukları tek tek saydın; (9,10,11,12)
Sonuçta mutsuz hissettin, kendine boş yere acıyıp yandın.
Halinden memnun olmadığın gün gibi ortadayken,
“Şükredenlerdenim” dedin durdun da, söylesene kimi aldattın?
Yoksa siz de sözle şükrü, şükür sananlardan mısınız?
Şeytan hepimizi nankör etti, bilmem farkında mısınız?!

                                                   -2-

İnsan bilse nefsin tuzaklarını ve tüm yöntemlerini,
Oyuna gelip de atar mı hiç kuyuya, özbeöz kendi kardeşini? (1,2)
Peki, düşman belleyebilseydi nefsini kendine Züleyha; (3)
İğreti arzusuna uyup, Yûsuf’a çirkince yanaşıp da,  (4)
Yandaş eder miydi hiç, bilerek kendini şeytana?
                                                                               
                                                   -3-

Bilmezdim kendi fikirlerimin bana düşman olabileceğini,  (1,2)
Her duygu ve düşüncemin arkasından koşardım.  (3,4,5)
Vesvese, kuruntu, hayal ve hatta rüya;
Onlar benim eserlerim, bana bağlılar sanırdım.   (6)
Nas suresini okuyup durdum da yıllar boyunca,  (7)
Bir vesveseli düşüncede, hiç Allah’a sığınmadım.
“Güzel düşünüp güzel davranın” diyen onca ayet ortadayken,  (8,9,10)
“Güzel düşünün” uyarısını, acaba neden anlayamadım?
Davranış, düşünceden doğarmış; nihayet gün gelip kavrayınca,
Düşüncelerimin kontrolünü, o gün bugündür ele aldım.
İster “ego”, ister “nefs”, isterse “bilinçaltı” densin,
Asıl düşman içimdeymiş, gel gör ki ben yeni aydım.
Yöntemleri hep aynıymış, fikri kirletmek işleri;
Gelmem artık bu oyuna, düşmanın göründü pis dişleri!

                                                 -4-

Sonunda öğrendim ki şeytanın yaptırım gücü yokmuş.  (1,2)
O ancak türlü yöntemlerle, insana teklifte bulunurmuş.
Tuzaklar kurduğunu bilmek, ürkütmüşse de biraz beni,
Nisâ’dan müjdeyi aldım, korkmaya hiç gerek yokmuş.   (3)

                                                                  7 Temmuz 2014 S.Ö.E.

Şems-i Tebrizi 18. kural:
Tüm kâinat olanca katmanları ve karmaşasıyla insanın içinde gizlenmiştir. Şeytan, dışımızda bizi ayartmayı bekleyen korkunç bir mahlûk değil bizzat içimizde bir SESTİR. Şeytanı kendinde ara, dışında, başkalarında değil ve unutma ki nefsini bilen Rabb’ini bilir. Başkalarıyla değil sadece kendiyle uğraşan insan, sonunda mükâfat olarak Yaradan’ı tanır.


1 NUMARALI ŞİİR (VEYA ŞİİRİMSİ) İLE İLGİLİ TÜM AYETLER VE AÇIKLAYICI NOTLAR AŞAĞIDADIR:


1) Yûsuf Suresi 4. , 5. ve 18. Ayetler:

Bir vakit Yûsuf babasına şöyle demişti: “Babacığım, ben rüyada on bir yıldızla, Güneş’i ve Ay’ı gördüm; onları bana secde ediyorlar gördüm.”
“Yavrucuğum, dedi, rüyanı kardeşlerine anlatma; sonra sana bir oyun oynarlar. Hiç kuşkusuz şeytan, insan için açık bir düşmandır.”

…….

Yûsuf’un gömleği üstüne sahte bir kan çalmışlardı, getirdiler. Babaları dedi ki: “İş, söylediğiniz gibi değil. Nefisleriniz sizi aldatıp bir işe itmiş. Artık bana düşen, güzelce sabretmek. Anlattıklarınıza karşı yalnız Müsteân olan Allah’tan yardım istenir.”

Sema'dan SEMAya Not1: Yukarıdaki ilk ayete dikkat edilirse Yakup Peygamber, oğlu Yusuf’a “Kardeşlerin çok kötü insanlar, sana kötülük yaparlar, onlara rüyanı anlatma sakın!” demiyor. “Düşman, kardeşlerindir” değil, “Düşman, şeytandır” diyor. Ardından 18. Ayette oğullarına, “Siz ne günahkâr çocuklarsınız, kardeşinize niye düşmanlık yaptınız?” demek yerine “Nefisleriniz sizi aldatıp oyuna getirmiş” diyor. Nefs denen şeyin bir düşman olduğunun farkında. En önemlisi de bu düşmanlığa karşı, gerçek dosttan yani Allah’tan yardım istemesi gerektiğini biliyor. Dostu-düşmanı birbirine karıştırmamış, doğru bir kader anlayışı var. “Allah’ım bu benim başıma nerden geldi?” diye isyan etmiyor, ya da “Allah’ım sen öyle yazdıysan, kaderim buysa tabii sabrederim” de demiyor. Başına gelen kötü şeyi şeytandan, buna karşılık yardımı da Allah’tan biliyor.


2) Fâtır Suresi 6. Ayet:

Şu bir gerçek ki, şeytan sizin için bir düşmandır. O halde siz de onu düşman tutun. Hiç kuşkusuz, o kendi hizbini cehennem yâranından olmaları için çağırır durur.

3) Yasin Suresi 60. ve 61. Ayetler:

Ey âdemoğulları! Ben size, “Şeytana kulluk etmeyin, o sizin için açık bir düşmandır!” demedim mi?
“Bana ibadet edin, dosdoğru yol budur!” demedim mi?

4) İnsan Suresi 3. ve 4. Ayetler:

Biz onu yola kılavuzladık. Artık ya şükredici olur ya nankör.
Biz, nankörler için zincirler, bukağılar ve kızgın bir ateş hazırladık.

5) Nisâ Suresi 79. Ayet:

İyilik ve güzellikten sana her ne ererse Allah’tandır. Kötülük ve çirkinlikten sana ulaşan şeyse kendi nefsindendir.

6) Şûrâ Suresi 30. Ayet:

Size gelip çatan her musibet ellerinizin kazandığı yüzündendir. Allah birçoklarını da affediyor.

7) A’raf Suresi 16. , 17. , 18. Ayetler:

Dedi: “Beni azdırmana yemin ederim ki, onları saptırmak için senin dosdoğru yolun üzerine kurulacağım.”
“Sonra onlara; önlerinden, arkalarından, sağlarından, sollarından musallat olacağım. BİRÇOKLARINI şükreder bulamayacaksın.”
Allah buyurdu: “Çık oradan, yenik düşmüş ve kovulmuş olarak. Onlardan sana uyan olursa yemin olsun ki, cehennemi tamamen sizden dolduracağım.”

8) Nisa Suresi 118, 119. ayetler

Allah o şeytana lanet etmiştir. Demişti ki o: “Senin kullarından belirli bir pay elbette alacağım.”
“Yemin olsun, onları saptıracağım, onları boş kuruntulara mutlaka iteceğim. …” Kim Allah’ı bırakıp da şeytanı yandaş edinirse açık bir hüsrana yuvarlanmış olacaktır.

9) Fâtır Suresi 3. Ayet:

Ey insanlar, Allah’ın, üzerinizdeki nimetini anın! Allah’tan başka yaratıcı mı var? Sizi gökten ve yerden rızıklandırır. O’ndan başka ilah yoktur. Hal böyle iken nasıl oluyor da yüz geri çevriliyorsunuz?

10) Bakara Suresi 152. Ayet:

Anın beni ki, anayım sizi. Şükredin bana, sakın nankörlük etmeyin!

11) Neml Suresi 73. Ayet:

Senin Rabbin, insanlara karşı gerçekten lütufkârdır; fakat çokları şükretmezler.

12) Lukman Suresi 12. Ayet:

Yemin osun, biz, Lukman’a şu yolda hikmet verdik: “Allah’a şükret!” Şükreden kendisi lehine şükreder. Kim nankörlük ederse Allah Ganî’dir, Hamîd’dir.

2 NUMARALI ŞİİR (VEYA ŞİİRİMSİ) İLE İLGİLİ TÜM AYETLER VE AÇIKLAYICI NOTLAR AŞAĞIDADIR:

1) Yûsuf Suresi 18. Ayeti tekrarlayalım:

Yûsuf’un gömleği üstüne sahte bir kan çalmışlardı, getirdiler. Babaları dedi ki: “İş, söylediğiniz gibi değil. Nefisleriniz sizi aldatıp bir işe itmiş. Artık bana düşen, güzelce sabretmek. Anlattıklarınıza karşı yalnız Müsteân olan Allah’tan yardım istenir.”

2) Yûsuf Suresi (8-10). AyetLER:

O vakit onlar şöyle demişlerdi: “Yûsuf ve kardeşi, babamıza bizden daha sevimli, bu bir gerçek. Ama biz de birbirini her hal ve şartta destekleyen bir ekibiz. Şu da kuşkusuz ki, bizim babamız, inkâr edilemez bir şaşkınlık içindedir.”
“Yûsuf’u öldürün yahut bir yere götürüp atın ki, babanızın ilgisi yalnız size yönelsin ve bunun ardından barışcıl ve hayırsever bir topluluk haline gelesiniz.”
İçlerinden söz alan biri şöyle konuştu: “Yûsuf’u öldürmeyin. Onu bir kuyunun dibine bırakın; gelip geçen kafilelerden biri onu bulup alır. Yapacaksanız böyle yapın!”

Sema'dan SEMAya NOT2: “Mademki Yakup’un oğullarını nefisleri kandırmış, o halde nasıl bir yöntem uygulamış acaba?” diye kendi kendimize sorduğumuzda, Yusuf (8-10). ayetleri iyice okumak ve ÜZERİNDE DÜŞÜNMEK gerekir. O zaman görürüz ki, onlar KENDİ DÜŞÜNCELERİ aracılığıyla kandırılıyorlar. Çünkü kendi sanılarını “GERÇEK” olarak nitelendiriyorlar. Peki Allah’ın ayetlerine göre, anne-baba veya kardeş, ya da tanıdık- akraba bile olsa insanların yaptıkları bir kötülüğü desteklemek ve arka çıkmak doğru mudur? Elbette hayır! Demek ki “HER ŞART ALTINDA BİRBİRİNİ DESTEKLEMEK” hiç de hakka uygun bir tavır değil ama onların düşüncesine göre “DOĞRU” olan bu. Ayrıca, nasıl olur da insan birini öldürdükten sonra barışçıl ve hayırsever hale geleceğini düşünebilir? Adam öldürüp de barışçıl hale nasıl gelinir ki? Bu, çok açık bir şekilde görülüyor ki ÇARPIK bir düşünce tarzı. Ama Yakup’un oğullarına son derece doğal ve DOĞRU” görünüyor. Özetle denebilir ki şeytan, oyununu nefs veya bilinçaltı yoluyla oynuyor. İnsan KENDİ DÜŞÜNCESİNİ BİR DÜŞMAN OLARAK GÖREMİYOR ve böylece ona uyarak hareket ediyor. Oysa Kur’an’da onlarca ayet bizi; kendi sanılarımıza veya kendi heves ve kuruntularımıza değil, Allah’tan gelen hak bilgilere yani Allah’ın ayetlerine uymamız konusunda uyarır.


Şimdi de Kur’an’da ismi geçmeyen ve “Aziz’in karısı” olarak anılan Züleyha’nın ağzından nefsi tanıyalım:


3) Yûsuf Suresi 53. Ayet:

“Nefsimi ak-pak gösteremem. Çünkü nefs, Rabbimin merhamet ettiği durumlar hariç, olanca gücüyle kötülüğü emreder. Ama Rabbim çok affedici, çok esirgeyicidir

4) Kasas Suresi 50. Ayet:

Bunun üzerine sana cevap veremezlerse bil ki, onlar sadece iğreti(gelip geçici) arzularına uyuyorlar. Allah’tan bir kılavuzluk olmaksızın, kendi arzularına uyandan daha sapık kim vardır! Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.

3 NUMARALI ŞİİR (VEYA ŞİİRİMSİDE) NUMARALANMIŞ OLAN TÜM AYETLER AŞAĞIDADIR:

1) Mümin Suresi 29. Ayet:

“….. Firavun şöyle dedi: “Ben size kendi fikrimden başkasını göstermem. Ve ben, aydınlık/doğruluk yolundan başkasına da kılavuzlamam.”

2) TEKASÜR Suresi 5. Ayet:

İş, sizin bildiğiniz gibi değil! Ne olurdu, şaşmaz ve aldatmaz bir bilgiyle bilseydiniz!

3) Casiye Suresi 23. Ayet:

Kendisinin ilahı olarak kendi duygu ve arzusunu almış kişiyi gördün mü? Allah onu bir ilim üzerine saptırmış, kulağı ve kalbi üzerine mühür basmış, gözünün üstüne de bir perde çekmiştir. Allah’tan sonra ona kim kılavuzluk edecektir. Hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz?

4) KAMER Suresi 3. Ayet:

Yalanladılar; kendi heves ve kuruntularına uydular. …

5) NECM Suresi 23.VE 28 AyetLER:

…. Onlar, sadece sanıya, bir de nefislerin hoşlandığı şeylere uyuyorlar. Yemin olsun, onlara hidayet Rablerinden gelmiştir.
Onların bu konuda hiçbir bilgisi yoktur. Yalnızca sanıya uyuyorlar. Sanı ise haktan hiçbir şey kazandırmaz.

6) Maide Suresi 30. Ayet’te Hz. Adem’in iki oğlundan birinin diğerini öldürmesiyle ilgili şöyle denir:

Nihayet nefsi onu kardeşini öldürmeye ısındırdı, o da onu öldürdü. Böylece hüsrana uğramışlardan oldu.

7) Nas Suresi (1-6). Ayetler:

De ki: “İnsanların Rabbine sığınırım!
İnsanların yöneticisine, yönlendiricisine,
İnsanların ilahına;
Kıvrılıp kıvrılıp saklanan, sinip sinip gizlenen vesvesenin/o sinsi, o aldatıcı şeytanın şerrinden,
İnsanların göğüslerine kuşkular, kuruntular sokar o;
Cinlerden de olur, insanlardan da!…”

8) Hud Suresi 115. Ayet:

Sabret! Allah, güzel düşünüp güzel davrananların ödülünü yitirmez.

9) Nahl Suresi 128. Ayet:

Hiç kuşkusuz, Allah, sakınanlar ve güzel düşünüp güzel iş yapanlarla beraberdir.

10) Zümer suresi 10. Ayet:

Tarafımdan söyle: “Ey iman eden kullarım, Rabbinizden korkun! Bu dünya hayatında güzel düşünüp güzel davrananlara güzellik var. Allah’ın toprağı/yeryüzü geniştir. Sadece sabredenlere, ücretleri hesapsız ödenecektir.”

4 NUMARALI ŞİİR (VEYA ŞİİRİMSİDE) NUMARALANMIŞ OLAN TÜM AYETLER AŞAĞIDADIR:

1) İbrahim Suresi 22. Ayet:

        İş bitirilince şeytan onlara şöyle dedi: “Allah size hak bir vaatle vaatte bulundu, ben ise vaat ettim ama vaadimden caydım. Benim sizin üzerinizde bir sultam yoktu. Sizi davet ettim, siz de bana uydunuz. Hepsi bu. Şimdi beni kınamayı bırakın da öz benliklerinizi kınayın. Ne ben sizi kurtarabilirim ne de siz beni kurtarabilirsiniz. Aslında ben sizin, daha önceden beni şirk aracı yapmanıza karşı çıkmıştım. Zalimler için acıklı bir azap öngörülmüştür.”

2) Nahl Suresi 99,100. Ayetler:

        Şu bir gerçek ki şeytanın elinde, iman edip yalnız Rablerine dayananlar aleyhine hiçbir sulta/hiçbir kanıt yoktur. Onun sultası, sadece onu dost edinenlerle Allah'a ortak koşanlar üstündedir.

3) Nisâ Suresi 76. Ayet:

        İman edenler Allah yolunda savaşırlar; küfre sapanlarsa tağut yolunda savaşırlar. O halde, şeytanın dostlarıyla savaşın. Hiç kuşkusuz, şeytanın tuzağı çok zayıftır.

NOT: Yukarıdaki şiirimsileri daha önce  diniyazılar.com sitesinde paylaşmıştım, burada da bulunsunlar istedim. Ayrıca bahsettiğim site, hepimize açık. Dinle ilgili düşünce ve duygularınızı rahatça paylaşabileceğiniz bir ortam, tavsiye ederim... 

GERÇEK BİR ŞÜKÜR NASIL OLMALIDIR? - FUNDA TEYZENİN YAZISI İÇİN TIKLAYINIZ

MUTLULUK VE ŞÜKÜR İLİŞKİSİ - DİN VE BİLİM AYNI ŞEYİ SÖYLÜYOR - TIKLAYINIZ

ŞEYTANIN DÜŞMAN OLUŞUYLA ALAKALI KUR'AN AYETLERİNİ BİRARADA BULABİLMEK İÇİN ŞU PAYLAŞIMI OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM:ŞEYTANIN AÇIK DÜŞMANIMIZ OLUŞUNA DAİR AYETLER

ŞÜKRÜN ÖNEMİNİ ANLATAN BİR HİKAYE İÇİN TIKLAYINIZ

"UMUDUM KURAN" ŞİİRİ İÇİN TIKLAYINIZ

SUÇLU KİM? - KUR'AN AYETLERİNDEN DESTEK ALAN ŞİİRİMSİLER

SUÇLU KİM?

Nereden bilebilirdik insanlara lakap takılmayacağını;  (1)

Ömür boyu şahit olmuştuk çevremizde buna sıkça.

Yapmayacağın şeyi söylemek de yasakmış;   (2)

“Yemeğini yersen parka götürürüm” sözü, çınlamıyor mu sizin de kulaklarınızda?

Sadece dünya nimeti isteyene, ahirette bir nasip yokmuş;   (3,4,5,6)

Peki, her isteğine ulaşmış birine, “şanslı kul” denmiyor mu etrafımızda?

Allah vermemizi emreder, şeytansa fakirlikle korkuturmuş;   (7,8,9)

Gelecek için birikim yapanları, başarılı bulmuyor muyuz biz toplumca?

Sadece domuz eti yemeyince haramdan korunduğumuzu sandık;

Allah hakkında bilmediğin şeyi söylemek, en büyük günahmış oysa.  (10,11,12)

Zina etmiş biriyle evlenmek de harammış;   (13)

“Erkektir yapacak tabii” sözlerine, hala kanacak mıyız yoksa?

Maymundan ne farkımız kaldı, böyle öğreniyorsak hayatı?
Sorgulamıyorsak hiçbir zaman, öğrendiğimiz doğru ve yanlışları.
Bizim ne suçumuz var mı diyeceğiz hala, bilmiyorken tüm bunları?   (14)
Kutsal Kitabımızı bir kez bile okumamışsak, yüzümüz hiç kızarmayacak mı?   (15)

                                                                           S.Ö.E. Haziran 2014  

(1) HUCURAT SURESİ
11. Ayet: Ey inananlar! Bir topluluk başka bir toplulukla alay etmesin! Olabilir ki, alay ettikleri topluluk kendilerinden hayırlıdır. Kadınlar da başka kadınlarla alay etmesinler. Alay ettikleri, kendilerinden hayırlı olabilir. Öz benliklerinizi ayıplamayın/kendi nefislerinizde ayıplar aramayın; birbirinize lakaplar yakıştırmayın. İmandan sonra sapıklıkla adlanmak ne kötü şeydir! Kim ki tövbe etmez, işte böyleleri zalimlerdir.

 ***

(2) SAF SURESİ2 ve 3. Ayetler: Ey iman sahipleri! Yapmayacağınız şeyi neden söylüyorsunuz? Yapmayacağınız şeyi söylemeniz, Allah katında büyük bir günahtır.

***

(3) ŞURA SURESİ20. Ayet: Âhiret ekini isteyenin o ekinini artırırız; dünya ekini isteyene de ondan veririz. Ama böylesi için âhirette bir nasip yoktur.

(4) HÛD SURESİ15 ve 16. Ayetler: Her kim iğreti hayatı ve onun süsünü isterse böylelerinin yapıp ettiklerinin karşılığını kendilerine bu hayatta tam olarak veririz. Onlar dünyada hiçbir eksiltmeye uğratılmazlar. Öyleleridir ki bunlar, âhirette kendileri için ateşten başkası yoktur.….

(5) İSRA SURESİ18 ve 19. Ayetler: Peşin isteyene dünyada peşin veririz: Dilediğimize dilediğimiz kadar. Sonra da ona cehennemi veririz; yaslanır ona, kınanmış ve kovulmuş olarak. Kim de âhireti ister ve inanmış olarak ona yaraşır bir gayretle çalışırsa, böylelerinin gayretleri teşekkürle karşılanır.

(6) BAKARA SURESİ(200 – 202). Ayetler: İnsanlardan bazısı şöyle der: “Ey Rabbimiz, bize dünyada ver!” Böylesi için âhirette bir nasip yoktur. Onlardan kimi de şöyle yakarır: “Ey Rabbimiz, bize dünyada da güzellik ver, âhirette de güzellik ver! Ve bizi ateş azabından koru!” İşte böyle diyenlere kazandıklarından bir nasip vardır. Allah, hesabı çok çabuk görür.

 ***

(7) BAKARA SURESİ268. Ayet: Şeytan sizi fakirlikle korkutur, sizi görünür görünmez çirkinliklere sürükler, Allah ise size kendisinden bir bağışlanma ve lütuf vaat eder. Allah, Vâsi’dir, Alîm’dir.

(8) BAKARA SURESİ219. Ayet: Sana uyuşturucuyu/şarabı ve kumarı sorarlar. De ki: “Bu ikisinde büyük bir günah vardır; insanlar için çıkarlar da vardır. Ama onların kötülüğü yararlarından çok daha büyüktür.” Ve sana neyi infak edeceklerini de soruyorlar. De ki: “Helal kazancınızın size ve bakmakla yükümlü olduklarınıza yeterli olanından artanını verin.” İşte Allah, ayetleri size böyle açıklar ki, derin derin düşünebilesiniz.

(9) HADİD SURESİ(7-10). Ayetler: Allah’a ve resulüne iman edin; sizi üzerinde buyruk sahibi yaptığı şeylerden başkalarına bol bol verin! İçinizden iman eden ve infakta bulunanlar için çok büyük bir ödül vardır. İman sahipleri iseniz size ne oluyor da Allah’a güvenmiyorsunuz? Oysaki Resul sizi Rabbinize inanmaya çağırıyor, sizden kuvvetli bir söz de almıştır. O, odur ki, sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarsın diye kulu üzerine, gerçeği apaçık gösteren ayetler indiriyor. Allah size karşı gerçekten çok şefkatli, çok merhametlidir. Allah yolunda harcama yapmanıza engel ne var ki? Göklerin ve yerin mirası zaten Allah’ındır. …

 ***

(10) A’RAF SURESİ104 ve 105. Ayetler: Musa dedi ki: “Ey Firavun! Kuşkun olmasın ki ben, âlemlerin Rabbi’nin bir resulüyüm.” “Allah hakkında gerçek dışında bir şey söylememek benim üzerimde bir varoluş borcudur. Ben size Rabbinizden bir beyyine getirdim. Artık İsrailoğullarını benimle gönder.”

(11) BAKARA SURESİ168 ve 169. Ayetler: Ey insanlar! Yeryüzündeki nimetlerden temiz ve helal olmak şartıyla yiyin. Şeytanın adımlarını izlemeyin. Çünkü o size açık bir düşmandır. Hiç kuşkusuz o, size kötülük, çirkinlik/düzensizlik ve pislik emreder. Ve size, Allah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemenizi buyurur durur.

(12) A’RAF SURESİ33. Ayet: De ki: “Rabbim, ancak şunları haram kıldı: İğrençlikleri-görünenini, gizli olanı-günahı, haksız yere saldırmayı, hakkında hiçbir kanıt indirmediği şeyi Allah’a ortak koşmayı, bir de Allah hakkında bilmediğiniz şeyler söylemeyi.”

***

(13) NUR SURESİ3. Ayet: Zina eden erkeği zina eden bir kadın veya putperest bir kadından başkası nikâhlamaz. Zina eden kadına gelince, onu da zina eden bir erkek veya putperest bir erkekten başkası nikâhlamaz. Müminlere bu, haram kılınmıştır.

***

(14) LUKMAN SURESİ20 ve 21. Ayetler: Görmediniz mi, Allah, göklerde ve yerde bulunan şeyleri sizin emrinize verdi ve görünür-görünmez nimetlerini üstünüze saçtı. İnsanlardan öylesi var ki, Allah uğrunda ilimsiz, kılavuzsuz ve aydınlatıcı bir kitaba dayanmaksızın mücadele eder. Böylelerine, Allah’ın indirdiğine uyun dendiğinde şu cevabı verirler: “Hayır, biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız.” Peki, şeytan onları, alevli ateşin azabına çağırmış olsa da mı?

***

(15) ZÜHRUF SURESİ43 ve 44. Ayetler: Sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl! Hiç kuşkusuz, sen, dosdoğru bir yol üzerindesin. Gerçek şu: Bu Kur’an sana ve toplumuna elbetteki bir hatırlatıcı /bir düşündürücü /bir şeref /bir öğüttür. Bundan sorumlu tutulacaksınız.

                                                            
Yukarıdaki şiirimsiyi daha önce  DİNİYAZILAR.COM  adresinde paylaşmıştım, burada da bulunsun istedim. Ayrıca herkesin dinle ilgili düşüncelerini, yazılarını rahatça paylaşabileceği güzel bir site, tavsiye ederim.

SAFAHAT VE KADER ANLAYIŞI - İNANCI - MEHMET AKİF ERSOY KADER VE TEVEKKÜL ANLAYIŞI

SİZİN DE KADER İNANCINIZ MEHMET AKİF’LE AYNI MI?  

SAFAHAT'TA YER ALAN, SADİ’DEN HARİKA BİR HİKAYE 

“Çalış!” dedikçe Şeriat, çalışmadın, durdun,
Onun hesâbına birçok hurâfe uydurdun!
Sonunda bir de “tevekkül” sokuşturup araya,
Zavallı dîni çevirdin onunla maskaraya!
Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden,
Yorulma, öyle ya, Mevlâ ecîr-i hâsın iken!(… hizmetçin iken)
Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini,
Birer birer oku tekmîl edince defterini;
Bütün o işleri Rabbim görür: Vazîfesidir…
Yükün hafifledi… Sen şimdi doğru kahveye gir!
Çoluk, çocuk sürünürmüş sonunda aç kalarak…
Hudâ vekîl-i umûrun değil mi? Keyfine bak! (Senin işlerini yapan Allah değil mi…)
Onun hazîne-i in´âmı kendi veznendir!(Onun nimetler hazinesi senin veznendir)
Havâle et ne kadar masrafın olursa… Verir!
Silâhı kullanan Allah, hudûdu bekleyen O;
Levâzımın bitivermiş, değil mi? Ekleyen O!
Çekip kumandası altında ordu ordu melek;
Senin hesâbına küffârı hâk-sâr edecek! (… kâfirleri yerle bir edecek)
Başın sıkıldı mı, kâfi senin o nazlı sesin:
” Yetiş!” de kendisi gelsin, ya Hızr´ı göndersin!
Evinde hastalanan varsa, borcudur: Bakacak;
Şifâ hazînesi derhal oluk oluk akacak.
Demek ki: Her şeyin Allah… Yanaşman, ırgadın O;
Çoluk çocuk O´na âid: Lalan, bacın, dadın O;
Vekîl-i harcın O; kâhyan, müdir-i veznen O; (….. veznedarın O)
Alış seninse de, mes´ûl olan verişten O;
Denizde cenk olacakmış… Gemin O, kaptanın O;
Ya ordu lâzım imiş… Askerin, kumandanın O;
Köyün yasakçısı; şehrin de baş muhassılı O;
Tabîb-i âile, eczâcı… Hepsi hâsılı O. (Aile doktoru, …)
Ya sen nesin? Mütevekkîl! Yutulmaz artık bu!
Biraz da saygı gerektir… Ne saygısızlık bu?
Hudâ’yı kendine kul yaptı, kendi oldu Hudâ;
Utanmadan da tevekkül diyor bu cür´ete… Ha?
Yehûd Üzeyr´e, Nasârâ Mesîh´e ibnu’llâh (Yahudiler Üzeyr’e, Hıristiyanlar İsa’ya Allah’ın oğlu)
Demekle unsur-i tevhîd olur giderse tebâh, (Deyince, Allah’ın birliği ilkesi bozulup yok oldu; )
Senin bu kopkoyu şirkin, sığar mı îmâna? (Peki senin bu kopkoyu şirkin sığar mı imana)
Tevekkül öyle tahakküm demek mi Yezdân´a? (Tevekkül, böyle hükmetmek midir Yaradan’a? )
Kimin hesâbına inmiş, düşünmüyor, Kur´ân…
Cenâb-ı Hak çıkacak, sorsalar, muhâtab olan!
Bütün evâmire i´lân-ı harb eden şu sefih, (Bütün yüce buyruklara savaş açan şu serseri, )
Mükellefıyyeti Allah´a eyliyor tevcîh! (Allah’a havale ediyor yükümlülükleri!)
Görür de hâlini insan, fakat, bu derbederin,
Nasıl günâhına girmez tevekkülün, kaderin?
Sarılmadan en ufak bir işinde esbâba, (…sebeplere)
Muvaffakiyyete imkân bulur musun acaba? (başarıya…)
Hamâkatin aşıyor hadd-i i´tidâli, yeter! (Ahmaklığın normal sınırları aştı, yeter!)
Ekilmeden biçilen tarla nerde var? Göster!
“Kader” senin dediğin yolda Şer´a bühtandır. (Senin anladığın “kader” şeriata iftiradır; )
Tevekkülün, hele, hüsrân içinde hüsrândır.
Kader ferâiz-i îmâna dahil… Âmenna… (Kader, imanın farzlarından biridir… tamam…)
Fakat yok onda senin sapmış olduğun ma´nâ.
Kader: Şerâiti mevcûd olup da meydanda, (Kader: gerekli şartlar oluştuktan sonra, )
Zuhûra gelmesidir mümkinâtın a’yânda. (Mümkün olanın gerçekleşip çıkmasıdır ortaya. )
Niçin, nasıl geliyormuş… O büsbütün meçhûl; (… onu bilen yok)
Biz ihtiyârımızın sûretindeniz mes´ûl. (Biz seçimlerimizden sorumluyuz ancak)
Kader nedir, sana düşmez o sırrı istiknâh; (…. o sırrı araştırmak)
Senin vazîfen itâ´at ne emrederse İlâh. (Senin görevin, Allah’ın buyruklarına uymak)
O, sokmak istediğin şekle girmesiyle kader;
Bütün evâmiri Şer´in olur bir anda heder! (Şeraitin tüm emirleri bir anda yok olup gider)
Neden ya, Hazret-i Hakk´ın Resûl-i Muhterem´i, (Yoksa neden Yüce Allah’ın sevgili Peygamber’i, )
Bu bahsi men’ ediyor mü´minîne, boş yere mi? (Bu konuyu yasaklıyor müminlere, boş yere mi? )
Kader deyince ne anlardı dinle bak Ashâb: (…sahabe)
Ebû Ubeyde’ye imdâda eylemişti şitâb, (Bir zamanlar Ebu Ubeyde’nin yardımına koşmak)
Maiyyetindeki askerle bir zaman Fârûk. (İçin, emrindeki askerle yola çıkmıştı Halife Ömer.)
- Tereddüt etme sakın, çünkü vak´a pek mevsûk – (…, çünkü olayı doğruluyor belgeler-)
Tarîk-i Şam´ı tutup doğru “Surg”a indi Ömer. (Şam yolunu tutup doğru “Surg”a indi Ömer)
Ebû Ubeyde hemen koştu alması ile haber.
Halife, Hazret-i Serdâr´a “Nerdedir ordu? (Halife, başkomutanına: Nerdedir ordu? )
Ne yaptınız? Yapacak şey nedir? ” deyip sordu.
Ebû Ubeyde; “Vebâ var!” deyince askerde;
Tevâbi´iyle Ömer durdu kalkacak yerde. (Ömer emrindekilerle birlikte durdu, kalkacak yerde. )
"Vebâya karşı gidilmek mi, gitmemek mi iyi?"
Muhâcirîn-i kirâmın soruldu hep rey´i. (Muhacirlerin soruldu düşüncesi bir bir)*
Bu zümreden kimi; “Maksad mühim, gidilmeli” der;
“Hayır, bu tehlikedir” der, kalan Muhâcirler.
Halife böyle muhâlif görünce efkârı; (Halife böyle birbirine aykırı görünce fikirleri)
Çağırdı: Aynı tereddüdde buldu Ensâr´ı. **
Dağıttı hepsini, lâkin sıkıldı… Artık ona,
Muhacirîn-i Kureyş´in müsinn olanlarına (Kureyş muhacirlerinin yaşlı olanlarına)
Mürâca´at yolu kalmıştı; sordu onlara da. (Danışma yolu kalmıştı; sordu onlara da. )
Bu fırka işte bilâ-kaydı-ı ihtilâf arada: (İşte bunlar, bir fikir ayrılığı olmadan arada: )
"Vebâya karşı gidilmek hatâ olur” dediler: (“Vebaya karşı gitmek yanlış olur” dediler; )
"Yarın dönün!” diye Ashâb´a emri verdi Ömer.
Ale´s-seher düzülürken cemâatiyle yola, (Seher vakti düzülürken askerleriyle yola)
Ebû Ubeyde çıkıp: “Yâ Ömer, uğurlar ola!
Firârınız kaderu´l-lâhtan mıdır şimdi?” ("Kaçışınız Allah’ın kaderinden midir şimdi?" )
Demez mi, Hazret-i Fâruk döndü: “Doğru" dedi;
"Şu var ki bir kaderu´l-lâhtan kaçarken biz,
Koşup öbür kaderul´lâha doğru gitmedeyiz.
Zemîni otlu da, etrâfı taşlı bir derenin
İçinde olsa deven yâ Ebâ Ubeyde, senin;
Tutup da onları yalçın bayırda sektirsen,
Ya öyle yapmayarak otlu semte çektirsen,
Düşün; Kaderle değildir şu yaptığın da nedir?"
Ömer bu sözde iken İbn-i Avf olur zâhir, (Ömer bunları söylerken İbni Avf oraya gelir, )
Hemen rivâyete başlar hadîs-i tâûnu (Hemen rivayete başlar veba hadisini)***
Ebû Ubeyde tabî´i susar duyunca bunu.
Muhâcirîn-i Kureyş´in, kibâr-ı Ashâb´ın, (Kureyş muhacirlerinin, büyük sahabilerin, )
Şerîat’ın koca bir rüknü: İbn-i Hattâb´ın: (Şeriatın koca bir direği olan Hazret-i Ömer’in; )
Kader denince ne anlardı hepsi, anladın a!…
Utanmadan yine kalkışma Hakk´a bühtâna. (iftiraya)

[Notlar:
*: Muhacir: Mekkeli müşriklerin zulmü yüzünden Hz. Muhammed’in emriyle Medine’ye göç eden Müslümanlar.
**: Ensar: Hz. Muhammed’in hicreti sırasında ona ve muhacirlere kucak açan, yardım eden Medineli Müslümanlar.
***: Veba hadis-i Şerifi: “Veba olan yere girmeyin, veba olan yerde iseniz çıkmayın”]


Tevekkülün, hele ma´nâsı hiç de öyle değil.
Yazık ki: Beyni örümcekli bir yığın câhil.
Nihâyet oynayarak dîne en rezîl oyunu.
Getirdiler, ne yapıp yaptılar, bu hâle onu!
Yazık ki: Çehre-i memsûha döndü çehre-i din: (Tanınmayacak hale geldi dinin çehresi)
Bugün kuşatmada İslâm´ı bir nazar: Nefrin. (Nefretle bakan gözler kuşatmada İslam’ı bugün)
Tevekkül inmek için tâ bu şekl-i mübtezele, (Tevekkülü sokmak için böyle bayağı bir şekle)
Nasıl uyuttunuz efkârı, bilsem, ey hazele? (Ey alçaklar, aklı nasıl uyuttunuz, bilsem hele? )
Nasıl durur aceb alnında Şer´-i ma´sûmun. (Nasıl durur acaba alnında tertemiz şeriatın)
Bu simsiyâh izi hâlâ o levs-i meş´ûmun? (Bu simsiyah izi hâlâ o uğursuz lekenin)
Tevekkül öyle yaman bir Şiâr-ı imandı. (iman işaretiydi)
Ki kahramân-ı fezâil denilse şâyandı. (Ki ona erdemlerin en üstünü dense yeriydi)
Yazık ki: Rûhuna zerk ettiler de meskeneti: (Yazık ki: Ruhuna aşılandı tembellik illeti; )
Cüzâma döndü, harâb etti gitti memleketi!
**********
**********
Cenâb-ı Hak ne diyor bak, Resûl-i Ekrem´ine:
"Bütün serâiri kalbin ihâta etse, yine, (Kalbin bütün sırları biliyor bile olsa, yine)
Danış sahâbene dünyâya âid işler için;
Rahîm ol onlara… Sen, çünkü, rûh-i rahmetsin.
Hatâ ederseler aldırma, affet, ihsân et;
Sonunda hepsi için iltimâs-ı gufrân et. (Dua et sonunda hepsinin bağışlanması için)
Verip karârı da azm eyledin mi… Durmayarak
Cenâb-ı Hakk´a tevekkül edip yol almaya bak."
Demek ki: Azme sarılmak gerek mebâdîde; (Demek ki: En başta azme sarılmak gerekir; )
Yanında bir de tevekkül o azmi teyîde. (Yanında tevekkül de olursa azim güçlenir. )
Hülâsa, azm ile me´mûr olursa Peygamber;
Senin hesâbına artık, düşün de bul, ne düşer!
Şerîatin ikidir en muazzam erkânı; (Şeriatın en büyük iki temel taşı bunlardır)
Kimin ki öyle müzebzeb değildir îmânı; (Kimin ki imanı öyle zayıflamış değildir)
Ayırmaz onları, bir addedip tevessül eder… (…, ikisini de bir sayıp sarılır)
Açıkça söyleyelim: Azm eder, tevekkül eder:
Ne din kalır, ne de dünya bu anlaşılmazsa…
Hem anlayın bunu artık, hem anlatın nâsa. (herkese)
Bu anlaşılmalı… Yâhud uzat bacaklarını,
Pamuklu şilteyi buldun mu, anma hiç yarını!
Ne olsa, pufla yataktan açılma tek bir adım;
İçin sıkıldı mı, gelsin boğuk boğuk “Bakalım
Cenâb-ı Hak ne yapar?” virdi yorgan altından! (…. sözü yorgan altından…)
Cenab-ı Hak ne yapar, bilmiyor musun o zaman:
Araştırır “Bakalım bir, kulum ne yaptı?” diye…
Kıvır da şilteyi öyleyse bak ilerlemeye.
Senin şu hâlini Sa´di ne hoş hikâye eder…
İşittiğin olacaktır ya… Neyse, dinleyiver:
Kalenderin biri köyden sabahleyin fırlar.
Arar nasîbini; avdette kırda akşamlar. (… dönüşte kırda akşamlar)
Fakat güneş batarak, ortalık karardıkça
Görür ki: Yerde yatılmaz, hemen çıkar ağaca.
Herif ağaçta iken bir iniltidir, işitir…
Bakar ki: Bir kötürüm tilkinin yanık sesidir.
Zavallı, pösteki olmuş, bacak yok işleyecek;
Boğazsa işlemek ister… Ne yapsın… İnleyecek!
Biraz geçince, kavî dişlerinde bir ceylân, (güçlü dişlerinde)
İner yakındaki vâdiye karşıdan arslan.
Yukarda çıkmaz olur, şimdi, yolcunun nefesi;
Tabîatiyle durur hastanın da inlemesi!
Yiyip şikârını arslan, dalınca ormanına; (Arslan avını yiyip dalınca ormana)
Sürüklenir, yanaşır tilki sofranın yanına;
Doyar efendisinin artığı ile, sonra yatar.
Herif düşünmeye başlar eder de hâle nazâr: (Herif bu duruma bakar da düşünmeye başlar)
“Cenab-ı Hak ne kadar merhametli, görmeli ki:
Açım! demekle amel-mânde bir topal tilki, (Açım deyince işe yaramaz bir topal tilki)
Ayağına gönderiyor rızkın en mükemmelini…
O halde çekmeli insan çalışmadan elini.
Değer mi koşmaya akşam sabah, yalan dünya?
Dolaşmayan dolaşandan akıllı… Gördün ya:
Horul horul uyuyor kahbe tilki, senden tok!
Tevekkül etmeli öyleyse şimdiden tezi yok.
Yazık bu âna kadar çektiğim sıkıntılara!… "
Sabâh olunca, herif dağ başında bir mağara
Tasarlayıp, ebedî i'tikâfa niyyet eder. (Bulur, oraya kapanıp ibadet etmeye niyet eder)
Birinci gün bakınır. Yok ne bir gelir, ne gider!
İkinci gün basar açlık, erir erir süzülür;
Üçüncü gün uyuşuk bir sinek olur büzülür.
Ölüm mü, uyku mu her neyse âkıbet uzanır; (…sonunda uzanır)
Fakat işittiği bir sesle silkinir, uyanır:
“Dolaş da yırtıcı arslan kesil be hey miskin!
Niçin yatıp, kötürüm tilki olmak istersin?
Elin, kolun tutuyorken çalış, kazanmaya bak,
Ki artığınla geçinsin senin de bir yatalak."

Mehmet Akif Ersoy


Mehmet Akif’in Safahat’ını övmeyi beceremem bile, o kadar değerli ki...
Benim için hem çok yararlı bir din kitabı, hem geçen yüzyılın tarihini (batı ülkelerinin ve İslam dünyasının karşılaştırmalarını da yaparak), insanlarımızın ve neredeyse tüm dünya insanlarının yaşam şekillerini anlatan, adeta o günlerde yaşıyormuşçasına o günkü toplum yapısını anlamama imkan veren muhteşem bir eser. (Özellikle bence 3. ve 4. bölümleri)
Hepinize Beyan yayınlarından çıkan ve kitabın sol sayfalarında orijinal metnin (Latince tabiki), sağ sayfalarında ise bugün anlayabileceğimiz bir dilde yapılmış çevirisinin bulunduğu muhteşem Safahat’ı hararetle tavsiye ediyorum.
Ben daha önceleri elimde bir Osmanlıca sözlük ve Orijinal Safahat’la tırmalayıp duruyor, uzun zamanlar harcayıp birkaç mısrayı –o da tam değil- zor anlayabiliyordum.
Bu sebeple Safahat’ı seven ama yeni çeviriden haberi olmayan arkadaşlar varsa, haberdar etmek istedim, eminim çok memnun kalacaklardır.

Safahat (Orijinali ve günümüz Türkçesi) – Beyan yayınları

Örnekler:
Sol sayfada orijinal metin: Tevekkül inmek için tâ bu şekl-i mübtezele,
Sağ sayfada çevrilmiş hali: Tevekkülü sokmak için böyle bayağı bir şekle,

Sol sayfa: Nasıl uyuttunuz efkârı, bilsem, ey hazele?
Sağ sayfa: Ey alçaklar, aklı nasıl uyuttunuz, bilsem hele?

Herkese hayırlı Ramazanlar diliyorum.


Yukarıdaki çalışmayı, daha önce DİNİYAZILAR. COM sayfasında paylaşmıştım, burada da bulunsun istedim. Ayrıca herkesin dinle ilgili düşüncelerini, yazılarını paylaşabileceği güzel bir site. Belki siz de bir yazı ile paylaşımda bulunmak istersiniz... 

NEYİ BEKLİYORUZ? - BEKLEMEK KONULU KUR'AN AYETLERİ - KUR'AN AYETLERİNDEN DESTEK ALAN ŞİİRİMSİLER

NEYİ BEKLİYORUZ?

Bekleyerek tükettik ömrümüzü,
Neyi beklediğimizi dahi bilemeden.
Özel bir gün bekledik niyeyse;
Özel bir an bekledik, bizi başlangıç yapmaya iten.
Ve her nedense hiç gelmedi, o seneler boyu beklenen.
Her neyse yapmak istediğimiz, her neyse o içimizi kemiren;
İstedik ki kendiliğinden başlasın, biz hiç elimizi sürmeden.
O beklenen anın hiç gelmeyeceğini bilemedik;
O anın şu an olduğunu, ah bir anlayabilseydik!

                                                                     Mayıs 2007 S.Ö.E.

Kur`an`da “beklemek” konusunu işleyen ayetleri (bunlar benim görebildiklerim tabii ki) sizlerle paylaşmak istedim:


"Neyi bekliyorlar? Kendilerine meleklerin gelmesini mi, Rabbinin gelmesini mi, yoksa Rabbinin bazı mucizelerinin gelmesini mi? Rabbinin bazı mucizeleri geldiği gün, daha önce iman etmemiş yahut imanında bir hayır sahibi olamamış kişiye, imanı hiçbir yarar sağlamayacaktır. De ki: “Bekleyin! Doğrusu biz de bekliyoruz.”" En’am Suresi 158. ayet


"Kendilerine hidayet geldikten sonra, insanları iman etmekten, Rablerinden af dilemekten alıkoyan şey şundan başkası değildir: Evvelkilerin yol ve yöntemlerinin kendilerine de gelmesini yahut azabın karşılarına dikilivermesini beklemek." Kehf Suresi 55. ayet


"Gün olur, mümin erkeklerle mümin kadınları, ışıkları önlerinde ve sağ yanlarında koşar görürsün. Şöyle denilir: “Bugün size, altlarından ırmaklar akan cennetler müjdeleniyor. Sürekli kalıcısınız içlerinde. ” İşte büyük başarının ta kendisidir bu. O gün ikiyüzlü erkeklerle ikiyüzlü kadınlar, iman edenlere şöyle derler: “Bize bakın da ışığınızdan bir parça alalım.” Şöyle denir onlara: “Arkanıza dönün de bir ışık arayın.” Nihayet aralarına kapısı olan bir sur çekilir. İçinde rahmet vardır onun. Dış tarafı ise azap. Onlara seslenirler: “Biz sizinle değil miydik? ” Derler ki: “Evet, bizimleydiniz. Ancak siz kendinizi yaktınız, bekleyip durdunuz, şüphe ettiniz, hayal ve kuruntular /hurafeler /anlamını bilmeden okuyuşlar sizi aldattı; nihayet Allah`ın emri geldi. O yaman aldatıcı, sizi Allah ile aldattı.”" Hadid Suresi (12-14). ayetler


"Neyi bekliyorlar? Kendilerine meleklerin gelmesini mi, yoksa Allah’ın emrinin gelmesini mi? Onlardan öncekiler de aynen böyle yapmışlardı. Allah onlara zulüm etmemişti. Tam aksine, onlar kendi kendilerine zulüm ediyorlardı." Nahl Suresi 33. ayet

“Kıyametin ansızın tepelerine inmesinden başka neyi bekliyorlar? Onun belirtileri zaten gelmiştir. O onlara gelip çatınca, ibret almaları neye yarar?!” Muhammed suresi 18. ayet

Sema'dan SEMAya Not: Harekete geçemeyip "beklemek" konusu, elbette sadece din konusunu değil her türlü başlangıcı kapsar ama sanırım insan için en üzücü olan durum; mesela "tövbe etmeyi", "iman etmeyi", "namaza başlamayı" veya "bir haramı terk etmeyi" çok istediği halde, sırf başlangıç yapmak için özel bir şeyler, özel bir an bekleyip durması ve harekete geçememesi olsa gerek...

BAŞLAMAKLA İLGİLİ ÖZLÜ SÖZLER İÇİN TIKLAYINIZ

İLGİNİZİ ÇEKTİYSE, DİNLE İLGİLİ BAŞKA BİR ŞİİR İÇİN TIKLAYINIZ: OKUMADIK - DİNLE İLGİLİ ŞİİRLER

"UMUDUM KUR'AN" ŞİİRİ İÇİN TIKLAYINIZ 


NEFSİ TANIMAK ÜZERİNE ŞİİRİMSİLER - TIKLAYINIZ

SAFAHAT'TAN KADER KONUSUNU ANLATAN BÖLÜM - TIKLAYINIZ


Yukarıdaki ŞİİRİ daha önce DİNİYAZILAR. COM sayfasında paylaşmıştım, burada da bulunsun istedim. Ayrıca herkesin dinle ilgili düşüncelerini, yazılarını paylaşabileceği güzel bir site. Belki siz de bir yazı ile paylaşımda bulunmak istersiniz....